ภาพขบวนพยุหยาตราทางชลมารค ที่ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินี เสด็จพระราชดำเนิน พร้อมด้วยพระบรมวงศานุวงศ์ ในพระราชพิธีทรงบำเพ็ญพระราชกุศลถวายผ้าพระกฐิน ณ วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร เป็นที่ประทับใจไม่เฉพาะประชาชนชาวไทยเท่านั้น ตราบตรึงหัวใจไปทั่วโลก!!!
ประเทศไทยมีชื่อเรื่อง “วัฒนธรรมประเพณี” อันสวยงามไปทั่วโลก หนึ่งในนั้นคือ “โบราณราชประเพณี” ที่เกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนา และ สถาบันพระมหากษัตริย์ เช่น การถวายผ้าพระกฐินโดยขบวนพยุหยาตราทางชลมารค
“เปรียญสิบ” เป็นศิษย์วัดอรุณราชวราราม เคยร่วมลงรับ “ผ้าพระกฐิน” ในลักษณะแบบนี้มาแล้วหลายคราว โดยเฉพาะปีที่ล้นเกล้ารัชกาลที่ 9 โบกพระหัตถ์ห้าม “นักข่าว” เข้าใกล้ “หัตถบาส”พระสงฆ์ ขณะ “สวดญัตติทุติยกรรมวาจากฐิน” ซึ่งถือว่าเป็น “สังฆกรรม” ประเภทหนึ่ง
จน “สมเด็จพระบรมฯ” พระราชอิสริยยศขณะนั้น ต้องลุกเดินมากันนักข่าวออก ตอนนั้น “เปรียญสิบ” นั่งอยู่หลังหลวงพ่อเจ้าอาวาส “พระธรรมสิริชัย”
“วัดอรุณราชวราราม” เป็นพระอารามชั้น “ราชวรมหาวิหาร” ชนิด “เอกอุ” มีเพียง 6 วัดในประเทศไทย เป็นวัดประจำรัชกาลที่ 2 มีสถานที่สำคัญหลายประการที่เป็น “มรดก” ทางพระพุทธศาสนาและของประเทศ
“เปรียญสิบ” ในฐานะศิษย์เก่า ได้รับคำชวนจากคณะสงฆ์วัดอรุณฯ ให้ไปรับของที่ระลึกจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในการถวายผ้าพระกฐินประจำปีนี้ด้วย
“เปรียญสิบ” สังเกตวัดอรุณราชวรารามยุคเจ้าประคุณ “สมเด็จสมเกียรติ” หรือ “สมเด็จพระวชิรโกวิทเมธี” เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน ซึ่งเป็นพระอาจารย์สอนบาลี “เปรียญสิบ” ตั้งแต่ยังมีสมณศักดิ์เป็น “พระมหาสมเกียรติ โกวิโท ป.ธ.9” พัฒนาไปมากจาก “หน้ามือเป็นหลังมือ” กุฎิ ลานวัด พระเจดีย์ โบราณสถาน สายไฟ ทางเดิน เป็นไปด้วยความมีระเบียบเรียบร้อย สะอาดสะอ้าน ดูแลสบายตา
การดูแลพระภิกษุใน “พระอาราม” มีทั้งสนับสนุนทุนการศึกษา เลี้ยงอาหารเพล ดูแลสวัสดิการการเจ็บไข้ได้ป่วย พร้อมเผื่อแผ่ไปสู่ชุมชนรอบวัด และคณะสงฆ์ในเขตบางกอกใหญ่ไปด้วย
“เปรียญสิบ” อาศัยอยู่ในวัดอรุณยุคที่ “บิณฑบาต” ก็ไม่ค่อยได้ เพราะไม่มีโยมประจำ กิจนิมนต์ก็น้อย บางวันต้องไปขอ “ปลากระป๋อง” จาก “พระอาจารย์เสริม” คนดูแลพระอุโบสถยุคนั้น เมื่อได้ปลากระป๋องมาแล้วต้องไปขุด “ข่า-ตะไคร้” ที่พระอาจารยเสริมปลูกไว้หน้าโบสถ์มาต้มกับปลากระป๋องฉันเพื่อยัง..อัตภาพให้เป็นไปได้
ยุคนี้!! “เจ้าประคุณสมเด็จ” รูปใหม่ ท่านเป็นเจ้าแห่ง “เมตตา” มี “ทีมเลขาวัด” ครบเครื่อง ดูแลทั่วถึง “พระภิกษุ-สามเณร” ในพระอารามก็อยู่ดีกินดี ไม่ต้องห่วงเรื่องอาหารการฉัน ขอให้ตั้งอยู่ใน “สมณธรรม” เป็นพระที่ดีเป็นสามเณรที่ดี ตั้งใจศึกษาเล่าเรียนทำวัตรสวดมนต์ก็เพียงพอ และอนาคตทราบข่าวแว่ว ๆ ว่า อาจแผ่บารมีมาถึง..คณะศิษย์เก่าด้วย
……………
คอลัมน์ : ริ้วผ้าเหลือง
โดย…“เปรียญสิบ” / [email protected]
