“โฆษกพรรค กธ.”ติง รบ.กระบวนการ กู้ 4 แสนล้านไม่เหมาะ ชี้ ส่วนที่ไม่เร่งด่วนควรเข้าสภาฯ ในรูป พ.ร.บ.ให้ทุกฝ่ายตรวจสอบ จวก “ไทยช่วยไทยพลัส” กลับคำหาเสียง ต้องกู้ก่อนแจก จี้หยุดทำประเทศเหมือนบริษัทเอกชน เพราะสุดท้าย ปชช.ต้องแบกหนี้ร่วมกัน
เมื่อวันที่ 9 พ.ค.69 นายอรรถกร ศิริลัทธยากร สส.ฉะเชิงเทรา และโฆษกพรรคกล้าธรรม กล่าวถึงกรณีที่คณะรัฐมนตรีได้มีมติเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม 2569 อนุมัติร่างพระราชกำหนดให้อำนาจกระทรวงการคลังกู้วงเงิน 400,000 ล้านบาทว่า สังคมกำลังตั้งข้อสังเกตถึงความจำเป็นและความโปร่งใสของการใช้อำนาจกู้เงินครั้งนี้ว่า รัฐบาลกำลังเดินหน้ารวบอำนาจ และหลีกเลี่ยงการตรวจสอบจากสภาผู้แทนราษฎร
นายอรรถกร กล่าวต่อว่า วงเงินกู้จำนวนมหาศาลระดับ 400,000 ล้านบาท ไม่ควรถูกรวบไว้ในกฎหมายฉบับเดียวโดยใช้อำนาจผ่านพระราชกำหนด แต่ควรแยกเป็นรายโครงการและเสนอเข้าสู่กระบวนการตราเป็นพระราชบัญญัติ เพื่อเปิดโอกาสให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากทุกฝ่ายได้ร่วมกันพิจารณา ตรวจสอบ และเปิดเผยรายละเอียดต่อสาธารณะอย่างโปร่งใส
“เรื่องไหนเร่งด่วนก็ว่ากันไป แต่เรื่องไหนไม่เร่งด่วนก็ไม่ควรเอามาปะปนจนกลายเป็นเช็คเปล่าให้รัฐบาลใช้เงินตามอำเภอใจ ประเทศนี้ไม่ใช่บริษัทเอกชนของคนไม่กี่คน การใช้ช่องทาง พ.ร.ก. ในการกู้เงินครั้งนี้ อาจเป็นการลดบทบาทฝ่ายนิติบัญญัติ และทำให้ประชาชนขาดโอกาสในการมีส่วนร่วมตรวจสอบการใช้งบประมาณของประเทศ ทั้งที่ภาระหนี้ดังกล่าวจะตกอยู่กับประชาชนทั้งประเทศในระยะยาว“นายอรรถกร กล่าว
นายอรรถกร ยังระบุว่า รัฐบาลกำลังสร้างภาระหนี้ครั้งใหญ่ให้กับประเทศ แต่กลับไม่มีความชัดเจนว่าประชาชนจะได้รับผลตอบแทนอะไรอย่างเป็นรูปธรรม ขณะที่เศรษฐกิจฐานรากยังซบเซา เกษตรกร ผู้ประกอบการรายย่อย และแรงงานจำนวนมากยังไม่เห็นผลลัพธ์จากมาตรการของรัฐที่ผ่านมา สิ่งที่รัฐบาลกำลังทำ คือการนำสิ่งที่ประชาชนยังไม่ไว้วางใจมาบังคับให้ยอมรับ ทั้งที่ยังเต็มไปด้วยข้อกังขาเรื่องผลประโยชน์ ความคุ้มค่า และความโปร่งใส โดยรัฐบาลยังคงใช้แนวคิดแบบเดิม คือ “กู้ก่อน แจกก่อน แล้วค่อยมาตอบคำถามทีหลัง”
“สุดท้ายคนที่ต้องใช้หนี้ ไม่ใช่นักการเมือง ไม่ใช่รัฐมนตรี แต่คือประชาชนทั้งประเทศและลูกหลานของเราในอนาคต อย่างเช่น พรรคภูมิใจไทยได้หาเสียงเกี่ยวกับโครงการไทยช่วยไทยพลัสไว้ว่า จะใช้วงเงินจากงบประมาณ แต่ตอนนี้ก็กลับคำพูดว่า ต้องกู้ ถึงจะมีแจก”
นายอรรถกร กล่าวทิ้งท้ายว่า ประเทศไม่ควรถูกบริหารด้วยแนวคิดแบบรวมศูนย์อำนาจ ที่คนเพียงไม่กี่คนเป็นผู้ตัดสินใจแทนประชาชนทั้งประเทศ โดยปราศจากการตรวจสอบที่รอบด้าน และสุดท้ายให้ประชาชนจ่ายหนี้ร่วมกันทั้งประเทศ
