ไม่รู้ว่า “มส.” และ “พระภิกษุ” บางรูปไป “ต้องเสน่ห์” อะไรเข้ากับ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ โดยเฉพาะ “ผู้บริหารสตรี” มักชม “พวกเธอ” อยู่เสมอว่า ตอนนี้สนองงานคณะสงฆ์ได้ดี รวดเร็ว และทำได้ดีเยี่ยม
พลิกโฉม “พศ.” ใหม่ จาก “เช้าชาม เย็นชาม” ดินแดนแห่งสนธยากำลังกลายเป็นรุ่นอรุณแห่งความหวังของคณะสงฆ์ชนิด “หน้ามือเป็นหลังมือ” ขจัด “สิ่งขัดขวาง” ที่เป็น “ปมปัญหา” ในการพัฒนาไปหลายมิติ ทั้งเรื่องกฎหมาย บุคคล และหลักการบริหารจัดการและที่ “พระคุณเจ้า” ชอบมากที่สุด คือแก้ปม “นิตยภัต” ได้
หลังจากสะสมเป็น “ดินพอกหางหมู” มานานนับ 10 ปี “พศ.” ค้างจ่ายอยู่กว่า 300 ล้านบาท
พระสังฆาธิการ…รอคิวอยู่กว่า 7,000 รูป บางรูป…รอนานจนมรณภาพไปแล้วก็มี??
งบปี’70 หาก สส.ผู้ทรงเกียรติไม่ตัดออก ปัญหา “นิตยภัต” ก็จะถูกสะสาง!! พระคุณเจ้า 7,000 กว่ารูป…เตรียมเปิดย่ามรอ!!
“เปรียญสิบ” ดูตัวเลขงบประมาณปี’70 ของสำนักพุทธฯ ไม่เฉพาะ “นิตยภัต” เท่านั้น ที่ถูกแก้ไข แม้กระทั่ง “พุทธมณฑล” ก็ถูกตั้งงบประมาณไว้เพื่อพัฒนา โดยเฉพาะ “พระประธานพุทธมณฑล” และ “อาคาร” บางหลัง รวม ๆ แล้วเกือบ 100 ล้านบาท
หลังจาก “อดีตผู้บริหาร” คนก่อน ๆ ปล่อยปละละเลย “รกร้าง” และ “ทรุดโทรม” มาอันยาวนาน กลายเป็นสถานที่ผสมพันธุ์ “ตัวเงินตัวทอง” และแหล่งเพาะ “เชื้อโรค”
ไม่สมกับเป็น “ศูนย์กลางพุทธศาสนาโลก” ดังที่ “พศ.” กำหนดไว้ในภารกิจ
“เปรียญสิบ” ไม่อยาก “ฟื้นฝอยหาตะเข็บ”
กรณีปรับปรุงภูมิทัศน์และบูรณะ…พระประธานพุทธมณฑล ถูก “อดีต ผอ.พศ.” คนหนึ่งขวาง ทั้ง ๆ ที่ ไม่ใช้ “งบประมาณแผ่นดิน” มี “พระเถระรูปหนึ่ง” จะไปปรับปรุงให้ฟรี!!
กลัว “เสียหน้า” หรือ “ไม่ได้จับเงิน” หรือไรไม่ทราบ
ซ้ำรัฐมนตรีที่กำกับสำนักงานพุทธตอนนั้น ก็ “ปัญญาน้อย” ไปเชื่อ “ผู้บริหาร พศ.คนนี้” หมด
ไปเป่าหูว่า สำนักงานพุทธฯ จะร่วมกับรัฐบาล “หาเงินเอง” แล้วนำเงินที่เหลือเข้า “กองทุนพัฒนาพุทธมณฑล” จนแล้ว “จนรอด” ไม่ได้รับการปรับปรุงสักที
“เปรียญสิบ” รู้ว่ามาในปี 2570 นี้ “สมเด็จพระสังฆราช” มีพระดำริให้มีการ “พัฒนาพุทธมณฑล” ให้สมกับเป็น “ศูนย์กลางแห่งพระพุทธศาสนา” เนื่องในครบรอบ 100 ปี องค์รัชกาลที่ 9
ซึ่งโครงนี้ได้รับพระมหากรุณาธิการจาก “พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว” ให้อยู่ในพระบรมราชูปถัมภ์แล้ว..
“เปรียญสิบ” คิดว่าการจะให้ “ดำรงอยู่” ให้มั่นคงและถาวรของ “พุทธมณฑล”
ลำพัง!! “ขอเงิน” จากรัฐบาล มาสร้างแล้วซ่อม “ปรับปรุง” อย่างเดียว…ระยะยาวไม่รอด
รัฐบาลแบกภาระ..ไม่ไหวแน่!!
“มส.-พศ.” มันต้อง “หาเงิน” เป็นด้วย โดยแปลง “ทรัพย์สินเป็นทุน” แปลง “วัตถุดิบ” ที่เรามีอยู่นี่แหละ เป็นตัว “สร้างเงิน” ทั้งเรื่องที่ดิน อาคาร และสถานที่อันร่มรื่น
อย่าไปเชื่อ “พระภิกษุ” จำพวกไม่จับเงิน หรือ “คนหัวเก่า” ว่า ไม่ควรใช้ “พุทธมณฑล” ซึ่งเป็นพุทธสถานเป็นแหล่ง “หาเงิน”
วิกฤติ “พุทธมณฑล” เท่าที่เห็นคือ ไม่มีเงินจ่าย “คนตัดหญ้า-ดูแลสวน” ปล่อยให้ “ห้องน้ำ” ที่สร้างแล้ว “ทรุดโทรม” ปล่อยให้อาคารพิพิธภัณฑ์ ตำหนัก “พระสังฆราช” มีแต่ “ขี้นกพิราบ”
ล้วนเกี่ยวข้องกับ “ตัวเงิน” และ “การบริหารจัดงาน” แบบไม่มืออาชีพ!!
เอ๊ะ!! อย่างไร ตั้งใจชื่นชม “ผู้บริหาร พศ.” ที่ไปกล่อมสำนักงบประมาณให้ “เจียดภาษี” มาจ่าย “นิตยภัต” ให้พระสงฆ์ได้ 300 กว่าล้าน รวมทั้งตั้งงบพัฒนาองค์พระประธานและอาคารที่พุทธมณฑลได้
อยู่ดี ๆ ร่ายยาว!! สอนวิธีหาเงินให้กับสำนักงานพุทธศาสนาแห่งชาติไปเสียฉิบ??
……………….
คอลัมน์ : ริ้วผ้าเหลือง
โดย…“เปรียญสิบ”
