“เปรียญสิบ” เวลาไปร่วมงานคณะสงฆ์ เห็นปรากฎการณ์หนึ่งที่..เปลี่ยนไป นั่นคือ “พระภิกษุอายุน้อยหน้าใส” นั่งเรียงแทนลำดับ ไม่เป็นไปตาม “อายุพรรษา”
ซึ่งหากเป็น “งานหลวง” ไม่มี “ข้อสงสัย” หรือเป็นที่ “ติเตียน” เพราะ “มส.” ได้วางกฎระเบียบไว้ชัดเจนแล้ว!!
แต่ภาพที่เห็นคือ “งานราษฎร์-งานวัด” ไม่ต้องใช้พัดยศ กลับนั่งเรียงลำดับตามชั้นยศ “สมณศักดิ์”
หรือแม้กระทั่ง “บางวัด” เวลามีงานกลับให้ “เจ้าคณะปกครอง” หรือ “พระเลขา” นั่งตามตำแหน่ง “ชั้นปกครอง” ปล่อยให้ “พระผู้เฒ่าอายุพรรษามาก” นั่งท้าย
นี่คือความ “บิดเบี้ยว” ของคณะสงฆ์
“เปรียญสิบ” คิดว่า ลักษณะนี้ “ผิดพระวินัย” และไม่เป็นไปตามจารีตประเพณีที่ “พระบุรพาจารย์” ที่ได้ปฎิบัติสืบทอดกันมา
และหากปล่อยปละละเลย จะกลายเป็น “ประเพณีนิยม” ปฎิบัติสืบทอดแบบผิด ๆ ในระยะยาวก่อผลเสีย..มากกว่าผลได้
“เปรียญสิบ” เป็นผู้หนึ่งที่ “ยืนยัน” มาตลอดว่า สมณศักดิ์ เป็นสิ่ง “จำเป็น” ในคณะสงฆ์ไทย
เนื่องจาก “พระมหากษัตริย์” โปรดเกล้าฯ ถวาย เพื่อสร้างขวัญและกำลังใจให้กับพระภิกษุ “ผู้ปฎิบัติดี -ปฎิบัติชอบ”
และพระภิกษุที่ได้รับ “ร้อยทั้งร้อย” ย่อมมีขวัญและกำลังใจในการปฎิบัติ “สมณธรรม” และปฎิบัติ “ศาสนกิจ” ตามกรอบของมหาเถรสมาคม
เพียงแต่!! คณะสงฆ์เองต้องยึด “พระวินัย” และ “จารีตประเพณี” ตามพระบุรพาจารย์ให้มั่นคง
“เปรียญสิบ” ไม่มีข้อมูลว่า เรื่องการนั่งลำดับระหว่าง “งานหลวง-งานราษฎร์” ทาง “มหาเถรสมาคม” เคยมีระเบียบหรือกฎเกณฑ์ไว้อย่างไรบ้าง
เรื่องนี้ “มส.” ต้องวางกฎระเบียบให้ชัดและวางหลักการให้มีแนวปฎิบัติที่ชัดเจน
เนื่องจากปัจจุบันมี “เจ้าคุณบ่มแก๊ส” เกิดขึ้นเป็นจำนวนมาก และหลายรูป “พรรษาน้อย”
เวลามีงานวัดหรืองานราชการที่ไม่ใช่ “งานหลวง” กลับนั่งหน้าพระเถระผู้ใหญ่…ผู้มีอายุพรรษามาก
“เปรียญสิบ” ฟังเสียงสะท้อน “พระต่างจังหวัด” และ “นักวิชาการศาสนา” หลายท่าน
ล้วนเป็นห่วง!! ความเปลี่ยนแปลงดังกล่าวนี้..ไม่อยากเห็น “พระภิกษุพรรษาน้อย” แต่มี “สมณศักดิ์” มาก หรือมีตำแหน่ง “ทางปกครอง” นั่งหน้า “พระเถระผู้ใหญ่ผู้มีอายุพรรษากว่าตน”
เว้น!! งานนั้นเป็น “งานหลวง” ต้องใช้พัดยอดแหลม ถือว่าเป็นข้อ..ยกเว้น!!
……………………………………..
คอลัมน์ : ริ้วผ้าเหลือง
โดย…“เปรียญสิบ” / [email protected]
