การเขียน
เทพไท ฝากการบ้านประธานสภาและ ส.ส. ทุกฝ่าย หลังเกิดวิวาทะ “โสภณ-รักชนก” เตือนศึกซักฟอก 18 รัฐมนตรี อาจวุ่นหนัก หากประธานวางตัวไม่เป็นกลางและคุมการประชุมไม่อยู่
เมื่อวันที่ 12 พ.ย.2569 นายเทพไท เสนพงศ์ นักวิเคราะห์วิจารณ์การเมือง และอดีตสส.นครศรีธรรมราช โพสต์ข้อความกรณี เห็นต่อบรรยากาศการประชุมสภาผู้แทนราษฎรเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายนที่ผ่านมา หลังเกิดวิวาทะระหว่างนายโสภณ ซารัมย์ ประธานสภาผู้แทนราษฎร กับนางสาวรักชนก ศรีนอก สส.พรรคประชาชน ว่า
ฝากการบ้านถึง ประธานสภาฯและส.ส.ทุกคน
เมื่อวานนี้ (วันที่ 11 พฤศจิกายน 2569) มีการประชุมสภาผู้แทนราษฎรประจำสัปดาห์ ผมได้ติดตามบรรยากาศการประชุมสภาผู้แทนราษฎร และเห็นการเกิดวิวาทะกันระหว่างนายโสภณ ซารัมย์ ประธานสภาผู้แทนราษฎร กับนางสาวรัชนก ศรีนอก ส.ส. พรรคประชาชน
ในฐานะที่เป็น ส.ส. มาก่อน และเมื่อเห็นบรรยากาศการถกเถียงกัน การต่อล้อต่อเถียงกัน ระหว่างผู้ที่ทำหน้าที่ประธานที่ประชุมกับสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในที่ประชุม ซึ่งมักจะเห็นบรรยากาศแบบนี้บ่อยครั้งมาก ซึ่งในสภายุคก่อนหน้านี้ คือปี 2562 และปี 2566 ที่มีประธานสภาผู้แทนราษฎร ชื่อ นายชวน หลีกภัย และนายวันมูหะมัดนอร์ มะทา จะเห็นได้ว่าบรรยากาศค่อนข้างจะสงบเรียบร้อยกว่า
ปัจจุบัน ถ้ามีการตั้งคำถามว่า ทำไมบรรยากาศการประชุมในปี 2562 และปี 2566 แตกต่างกับการประชุมในสมัยนี้ ก็อาจจะบอกได้ว่า ประธานสภาผู้แทนราษฎรทั้ง 2 ท่านที่กล่าวมา เป็นผู้อาวุโส เป็นผู้มีประสบการณ์ เป็นผู้มีบารมี และเป็นที่เคารพนับถือของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ถ้าเปรียบเทียบกับประธานสภาผู้แทนราษฎรและรองประธานสภาผู้แทนราษฎร 2 ท่านในยุคนี้ อาจจะพูดได้ว่าเป็นประธานสภาผู้แทนราษฎรที่มีใบสั่ง หรือถูกวางตัวจากผู้มีบารมีของพรรคภูมิใจไทย ให้มาทำหน้าที่คุมงานด้านนิติบัญญัติ เพื่อช่วยเหลือรัฐบาล จนทำให้มีการกล่าวขานกันว่า สภาผู้แทนราษฎรคือ ทำเนียบรัฐบาล สาขา 2
และเมื่อสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรส่วนหนึ่งมีความรู้สึกคลางแคลงใจ และไม่เชื่อมั่นในความเป็นกลางของผู้ทำหน้าที่ประธานที่ประชุม ซึ่งเห็นได้หลายครั้งว่า ประธานที่ประชุมไม่ได้แสดงความเป็นมืออาชีพ ไม่แม่นข้อบังคับ วินิจฉัยปัญหาที่เกิดขึ้นผิดพลาดหลายครั้ง และจะใช้วิธีการปิดปากสมาชิก โดยอ้างข้อบังคับเรื่องคำวินิจฉัยของประธานถือเป็นที่สุด จึงทำให้สมาชิกคาใจมาโดยตลอด
เมื่อเกิดประเด็นข้อถกเถียงขึ้นมา จึงเห็นท่าทีของสมาชิกต่อว่าประธานที่ประชุมด้วยท่าทีแข็งกร้าว และประธานต้องตำหนิว่า เป็นการแสดงความก้าวร้าว ซึ่งอาจจะเป็นท่าทีที่ไม่เหมาะสมสำหรับการอภิปรายในสภาผู้แทนราษฎรเช่นนี้ แต่ต้องกลับไปดูต้นเหตุของการแสดงออกเช่นนี้ ว่าเกิดขึ้นเพราะอะไร
ประกอบกับสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชุดนี้เป็นคนรุ่นใหม่ อายุไม่มาก ความร้อนแรง ความใจร้อนเกิดขึ้นเป็นธรรมดา ซึ่งผู้ที่ทำหน้าที่ประธานที่ประชุมต้องใจเย็น และมีศิลปะในการดำเนินการประชุมให้ทุกฝ่ายอยู่ในความพึงพอใจ และยอมรับในกติการ่วมกัน
ซึ่งบรรยากาศทั้งหมด องค์ประกอบที่สำคัญที่สุดคือ ผู้ทำหน้าที่ประธานที่ประชุม รองลงมาคือ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่เป็นองค์ประชุม จะให้ความร่วมมือมากน้อยแค่ไหน
บรรยากาศเมื่อวาน (วันที่ 11 พฤศจิกายน 2569)ที่ผ่านมา เกิดความวุ่นวายทั้งที่เป็นการประชุมในวาระปกติ ก็ยังมีความวุ่นวายเช่นนี้ จึงหวั่นเกรงว่า ถ้าหากมีการประชุมสภาผู้แทนราษฎร เพื่อพิจารณาญัตติอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีเป็นรายบุคคล ซึ่งจะมีความเข้มข้น จะมีการใช้ถ้อยคำและภาษาที่รุนแรงในการอภิปราย ก็อาจจะเกิดปัญหาความวุ่นวายมากกว่านี้
เพราะการอภิปรายของฝ่ายค้าน ต้องการจะไล่รัฐมนตรีออกจากตำแหน่ง ย่อมมีถ้อยคำที่ดุเดือดดุเด็ด และอาจจะมีถ้อยคำที่รุนแรง ซึ่งทำให้องครักษ์พิทักษ์รัฐมนตรีต้องประท้วงคัดค้าน ถ้าหากประธานไม่แม่นข้อบังคับ และไม่วินิจฉัยด้วยความเป็นกลาง ก็อาจจะทำให้ปัญหาความวุ่นวายเกิดขึ้นในระหว่างการประชุม จะทำให้การประชุมดำเนินการไปด้วยความไม่ราบรื่น จะทำให้ภาพลักษณ์ของสภาผู้แทนราษฎรเสียหายไปมากกว่านี้
จึงฝากเป็นการบ้านสำหรับผู้ที่ทำหน้าที่ประธาน และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทุกคน ที่เป็นองค์ประชุมในการพิจารณาญัตติอภิปรายไม่ไว้วางใจ 18 รัฐมนตรีในครั้งนี้ด้วย
