“เปรียญสิบ” สังเกตตอนหลัง ๆ ใน สถาบันสงฆ์ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นพระผู้ปฎิบัติดีปฎิบัติชอบ มันมีพระภิกษุ “กาฝาก” ชนิดหนึ่งที่คอย “กัดกร่อน” ทำให้ สถาบันสงฆ์ “ถูกด้อยค่า” และ “ถูกลดศรัทธา” ส่งผลกระทบต่อภาพลักษณ์คณะสงฆ์ส่วนใหญ่
กลุ่มนี้ค่อย ๆ ก่อตัวเป็น “สนิมในเหล็ก” ค่อย ๆ กัดกร่อนแล้วนำมาซึ่ง “วิกฤติศรัทธา” ส่งผลใหญ่หลวงต่อสถาบันสงฆ์และพระพุทธศาสนา
นั่นคือ “นักวิ่งเต้น” เพื่อให้ได้มาซึ่ง กาม กิจ เกียรติ.
“เปรียญสิบ” สมัยเป็นสามเณรใกล้เทศกาล “วันแม่” และ “วันพ่อ” รู้สึก “ลุ้น” ทุกครั้งว่า ปีนี้ “พระมหาเถระ” ผู้ทรงคุณค่า ควรค่าแก่การยกย่องรูปใด จะได้รับการถวายกำลังใจ ได้รับพระมหากรุณาธิการโปรดเกล้าฯ “สมณศักดิ์”
“เปรียญสิบ” ได้ยินคำพูดและคำวิจารณ์ใน “หมู่พระสงฆ์-ชาวบ้าน” ว่าความรู้สึกแบบนั้น “ไม่มีแล้ว”
พร้อมทั้งได้ยินต่อว่า…ยุคนี้มี “นักวิ่งเต้น” พร้อมจ่ายหนัก และ “กลุ่มพวก” นี้ ส่วนใหญ่เป็น “พระอายุน้อย” เป็น “ใกล้ชิดพระผู้ใหญ่-สายมู” รวยเป็น “ร้อยล้าน”
ขณะที่ “พระสายกรรมฐาน-สายการศึกษา” ซึ่งเป็น “สายปฎิบัติดี-ปฎิบัติชอบ” ก้มหน้าดูจิตตัวเองและสนองงานคณะสงฆ์ รับใช้ พระพุทธศาสนาต่อไป..
ไร้คนเหลียวแล..เพราะไม่มีเงินและชะเลียใครไม่เป็น!!
“เปรียญสิบ” พูดแบบนี้ไม่ได้ “ด้อยค่า” หรือ “ย่ำยี” สถานการณ์ “ย่ำแย่” ของสถาบันสงฆ์ตอนนี้ ปัจจุบัน “พระยุคใหม่” หลายรูป ไม่ว่าจะเป็น “สายป่า-สายเมือง” ไม่เอาแบบอย่างของ “พระบูรพาจารย์” หลงอยู่ใน กาม กิจ เกียรติ.
บางรูป “วิ่งเต้น” ทุ่มทุกอย่างเพื่อให้ได้มาซึ่ง “สมณศักดิ์” ได้ใกล้ชิดกับ “ชนชั้นสูง”
บางรูป “บ้าโซเชียล” อยากเด่น อยากดัง เพื่อดึงมวลชนให้มา “ศรัทธา” หรือชื่นชอบตนเอง
บางรูปแม้อยู่ “วัดป่า” แต่วัตรปฎิบัติ-เสขิยวัตร เสมือน “ฤาษีกินเหี้ย”
บางรูป “บ้าเงิน” ทำวัดให้เป็นดัง “ศูนย์การค้า” มีทั้งร้านกาแฟ ศูนย์พระเครื่อง ของที่ระลึก
ทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เงินแล้ว ปรนเปรอ “บริวาร” กินหรู อยู่สบาย นั่งรถราคาแพง มีผู้ติดตามคอยประคับประคองดัง “คนพิการ” โดยเฉพาะ “พระกะเทย-ตุ๊ด” กลายเป็น “ขี้ปาก” ชาวบ้าน!!
พระภิกษุบางรูป..ไม่รู้จักพอจริง ๆ
“เปรียญสิบ” พูดแบบนี้หากกระทบพระคุณเจ้ารูปใดหรือกระทบต่อศรัทธาชาวพุทธท่านใด กราบขออภัย
ที่พูดทั้งหมดก็เพื่อ “กระตุกสติ” พระกลุ่มดังกล่าว และเพื่อรักษาสถาบันสงฆ์และพระพุทธศาสนาโดยรวม!!
“เปรียญสิบ” รู้สึกสงสาร “พระชนบท-พระดอย” เห็นใจ “พระสายศึกษา-สายกรรมฐาน” พระผู้ปฎิบัติดี ปฎิบัติชอบ ที่ “รักษาศรัทธา-รักษาพระศาสนา” ไว้ โดยยึดเอา “อุดมการณ์” ของผู้ออกจากเรือนแสวงหาโมกขธรรมเป็นหลักชัยไว้อย่างมั่นคง..
ต้องพลอยแปดเปื้อนและหม่นหมองกับพฤติกรรมของ “พระกาฝากศาสนา” ดังกล่าวนี้ด้วย..
…………….
คอลัมน์ : ริ้วผ้าเหลือง
โดย…”เปรียญสิบ” / [email protected]
