“เปรียญสิบ” เคยพูดถึง “ทุกข์เจ้าอาวาส” มาแล้วครั้งหนึ่งว่า เจ้าอาวาสยุคปัจจุบัน นอกจาก “คนทำบุญน้อย” ต้องรับผิดชอบภาระค่าใช้จ่าย “ค่าน้ำ-ค่าไฟ” แล้ว ยังต้องมีภาระค่าใช้จ่าย “ส่งเงิน” ให้ “เจ้าคณะปกครอง” เพื่อกิจการคณะสงฆ์ อาทิ กองทุนวัดช่วยวัด กองทุนเล่าเรียนหลวง และโครงการต่าง ๆ ของคณะสงฆ์อีกหลายโครงการ
ซ้ำยุคนี้!! ต้องระแวงชาวบ้าน แกนนำชุมชน หมู่บ้าน จะเกณฑ์คนมา “ขับไล่” ด้วย
“เปรียญสิบ” เวลารู้ข่าวชาวบ้านรวมตัวขับไล่ “เจ้าอาวาส” ที่ปรากฏอยู่เนือง ๆ เสมือนทำเป็น “แฟชั่น” ไปแล้ว
รู้สึก “หงุดหงิด” รำคาญใจต่อพฤติกรรม “หัวโล้นอยากรำ หัวดำอยากเทศน์” ทุกที
บางกรณีแค่ “เจ้าอาวาส” ไม่บิณฑบาต หรือ “เจ้าอาวาส” ตัดต้นไม้ ถึงกับต้อง “ขับไล่”
แบบนี้มันเกินไป!!
หาก “เจ้าอาวาส” ต้องอาบัติ “ปาราชิก” หรือ “เสพยาเสพติด” อันนี้ “ขับไล่” ก็สมเหตุสมผล
แต่!! ชาวพุทธ ถึงจำใส่ “กะโหลก” ไว้ว่า ไม่ว่า “คุณมึง” หรือ “เจ้าอาวาส” ทุกคนมี “ศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ทุกคน”
มนุษย์ทุกคนมีความ “โลภ-โกรธ-หลง” ทุกตัวตน ไม่ว่าจะเป็น “คุณมึง” หรือ “เจ้าอาวาส” ขึ้นชื่อว่า “มนุษย์” จะให้ “สมบูรณ์แบบ” ดัง “นิยาย” มันเป็นไปไม่ได้
และทุก “สังคม” มันมี “กรอบ” ที่เป็น “กฎเกณฑ์ระเบียบ” ของเขาอยู่
“สังคมสงฆ์” เช่นกัน มันมี “พระวินัย-กฎหมาย-จารีต” ของมันอยู่
หาก “เจ้าอาวาส” ผิดจริง!! เจ้าคณะปกครอง-หน่วยงานรัฐ ย่อมเป็นที่พึ่งให้ “ชาวบ้าน” ได้
อย่าใช้ “กฎหมู่” เหนือกฎหมาย อย่าใช้ “ความอ่อนแอ” ของคณะสงฆ์ ที่อยู่ได้ด้วย “ศรัทธา” มันทำลาย “เจ้าอาวาส” ด้วยเกณฑ์คนไป..ขับไล่
อย่าเอาสันดาน “ไพร่” มารังแก “พระภิกษุ” ที่อ่อนแอกว่า
ว่าด้วยกฎหมายวัดเป็น “นิติบุคคล” เหมือน “องค์กรรัฐ-บริษัท” เจ้าอาวาสย่อมมี “สิทธิ” จะปรับปรุง “ภูมิทัศน์” หรือ “รื้อถอน” ตามเหตุสมควร
ไม่ใช่จะทำอะไร ต้องผ่านความ “เห็นชอบ” ต้องทำประชามติจากชาวบ้านทุกเรื่อง!!
“เปรียญสิบ” เห็นข่าวแล้วคิดในใจ หากมี “เงินทุน” จะตั้ง “กองทุนช่วยเหลือ” พระสงฆ์ที่ถูกรังแก ฟ้อง “ก๊วนอันธพาล” เหล่านี้ให้เข็ดหลาบ รวมทั้ง “ชาวโซเชียล” ดีแต่ปากด้วย!!
ประเภท “แรงมาก็แรงไป” ความเมตตา บางกรณีใช้กับ “อันธพาล” ไม่ได้!!
และขอส่งสารถึง “เจ้าคณะปกครอง-เจ้าอาวาส” เรื่อง “พระวินัย-กฎหมาย” ต้องอธิบายให้ชาวบ้านเข้าใจ ยอมได้ใน “สิ่งที่ควรยอม”
โดยเฉพาะในวัด ในที่ธรณีสงฆ์ “ชาวบ้าน” อย่าทำตัวเป็น “เจ้าวัด”
หากรักธรรมชาติจริง!! รักต้นไม้จริง รักป่าไม้จริง ตอนนี้ “ป่าเขาโล้น-ชาดหาด” นายทุน คนมีสี “บุกรุกทรัพย์สินแผ่นดิน” เต็มบ้านเต็มเมือง เช่น “อุทยานทับลาน” รัฐบาลเฉือนไป 1.5 แสน…ให้ใคร เชิญรวมตัวกันไป “หน้าจวนผู้ว่าฯ” หรือ “หน้าอบต.-เทศบาล” ทวงคืนผืนป่าทรัพยากรของแผ่นดิน
แล้วจะรู้ว่า “คนอ่อนแอ” กับ “คนแข็ง” มันต่างกันอย่างไร
ยุคนี้!! ต่างจังหวัด ชาวบ้านแตกแยกเรื่อง “การเมือง” ความคิดนี้ ลุกลามเข้ามาในวัด บางชุมชนกลายเป็น 3-4 ก๊ก!! เพื่อแย่งชิงกัน “คุมวัด” หากเจ้าอาวาสอ่อนแอ ไม่ยอม ก็ปล่อยข่าว เสีย ๆ หาย ๆ
เจ้าอาวาส นอกจากมีภาระดังที่กล่าวมาแล้ว ยังต้องเอาใจ และระแวง “ชาวบ้าน” ด้วย
แบบนี้ “เจ้าอาวาส” ไม่ทุกข์ได้อย่างไร
เจ้าคณะปกครอง “องค์กรสงฆ์” ก็อ่อนปวกเปียกดัง “มะเขือเผา”
ส่วนพวกปากดี!! เก่งแต่ทฤษฎี จับผิดแต่พระ ไม่เคยเข้าวัดทำบุญ ก็มองว่าหากเจ้าอาวาส “ทุกข์มาก” ก็สึก
คนกลุ่มนี้!! จัดอยู่ในจำพวกเส้นสมองทึบ!! จำพวกบัวใต้น้ำ
ขอให้ “คุณมึง” จำไว้ว่า พระไม่ใช่ลูกจ้างนะโว้ย!!
…………….
คอลัมน์ : ริ้วผ้าเหลือง
โดย…“เปรียญสิบ” / [email protected]
