ส่อง “ดีล ART” ไทย-สหรัฐฯ ใครได้… ใครเสีย… ใครรับกรรม?

- Advertisement -spot_imgspot_img
spot_imgspot_img

กลายเป็นทอล์กออฟเดอะทาวน์กันอีกครั้ง! หลังประธานาธิบดี “โดนัลด์ ทรัมป์” ประกาศลั่นว่า ไทยจะยกเลิกภาษีศุลกากรทั้งหมดให้กับสินค้าส่งออกจากสหรัฐ พร้อมจะขจัดอุปสรรคทางการค้าที่ไม่ใช่ภาษีให้ด้วยอีกต่างหาก

เรื่องนี้!! ทำเอาคนไทยทั้งประเทศ กลับมาตื่นตัวกับคำกล่าวอ้างของ “ทรัมป์” กันอีกครั้ง โดยเฉพาะ “รัฐบาลอนุทิน ชาญวีรกูล” ที่ต่างดาหน้ากันออกมาชี้แจงรายละเอียดข้อเท็จจริงว่า ไม่ได้เป็นเหมือนอย่างที่ “ทรัมป์” กล่าวอ้าง

โดย “นายกฯ อนุทิน” ยืนยันหนักแน่นว่า… “ทั้งประเทศ ทั้งคนไทย จะไม่สูญเสียผลประโยชน์ใด ๆ แน่นอน โดยข้อตกลง ART ที่แท้จริง หรือฉบับสมบูรณ์ ยังไม่ได้มีการลงนามใด ๆ เกิดขึ้น และก็ยังไม่มีผลบังคับใช้ใด ๆ ทั้งสิ้น”

อย่างไรก็ตาม ทั้งสองฝ่าย ต้องดำเนินการตามกระบวนการภายในประเทศของตัวเองก่อน อย่างของไทย ก็ต้องเปิดรับฟังความคิดเห็นจากทุกภาคส่วนที่เกี่ยวข้อง ต้องเสนอให้ครม.พิจารณา และต้องให้ที่ประชุมสภาฯ ลงมติเห็นชอบด้วย

แม้การลงนามในแถลงการณ์ร่วม จะ…แค่หมายถึงการบรรลุข้อสรุปในสาระสำคัญของการเจรจา แต่เรื่องนี้ก็เป็นประเด็นใหญ่ที่คนไทยต้องจับตา เพราะนี่! ไม่ใช่แค่เรื่อง “ลดภาษีส่งออก” แต่เป็นการ “เปิดประตูเศรษฐกิจไทยให้สหรัฐฯ” เข้ามามีบทบาทมากขึ้นในหลายมิติ

ประเด็นที่สร้างความกังวลมากที่สุดคือ ข้อเสนอเปิดตลาดให้สินค้าสหรัฐฯ ประมาณ 99% โดยลดภาษีนำเข้าเหลือ 0% ครอบคลุมทั้งสินค้าอุตสาหกรรมและสินค้าเกษตร ซึ่งเป็นกรอบที่อยู่ในข้อตกลงเมื่อปี 68

แต่!…ไม่ได้หมายความว่า สินค้าสหรัฐฯ ทุกชนิดจะเข้ามาขายในไทย โดยไม่เสียภาษีตั้งแต่วันนี้ เพราะยังต้องรอรายละเอียดพิกัดสินค้า เงื่อนไขการลดภาษี และวันเริ่มบังคับใช้ในความตกลงฉบับสมบูรณ์

หลักการที่รัฐบาลชี้แจงคือ การเปิดตลาดจะคำนึงถึงสินค้าที่ไทยไม่ได้ผลิตเอง หรือผลิตได้ไม่เพียงพอกับความต้องการ รวมถึงสินค้าที่ไทยเปิดเสรีให้ประเทศคู่ค้าอื่นอยู่แล้ว

มองอีกด้าน การเปิดตลาดอาจทำให้ผู้ประกอบการไทย มีแหล่งซื้อวัตถุดิบเพิ่มขึ้น โดยเฉพาะข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ กากถั่วเหลือง และสินค้าอุตสาหกรรมบางประเภท หากนำเข้าด้วยต้นทุนต่ำลง ก็อาจช่วยลดต้นทุนการผลิตและราคาสินค้าปลายทางได้

ปัญหาคือ…เมื่อวัตถุดิบราคาถูกลง ผู้ประกอบการได้ประโยชน์ แล้วเกษตรกรไทยที่ต้องแข่งขันกับสินค้านำเข้า จะอยู่อย่างไร?

อย่างไรก็ตาม ตามกรอบการเจรจาเดิม มีอยู่ 5 เรื่องใหญ่ที่ไทยต้องเปิดทาง ทั้งเรื่องเกษตรและอาหาร ทั้งเรื่องแรงงานและมาตรฐานการผลิต เรื่องทรัพย์สินทางปัญญา และโทรคมนาคมและการลงทุน

อีกด้านหนึ่งของการเจรจาคือ การปรับสมดุลการค้า โดยไทยมีแผนเพิ่มการนำเข้าสินค้าจากสหรัฐฯ ทั้งสินค้าเกษตร พลังงาน และเครื่องบิน

แม้ในรายละเอียดทั้งหมดจะยึดตามกรอบเดิม หรือเจรจาตกลงกันใหม่ ตรงนี้ตามแถลงการณ์ล่าสุด ยังไม่ได้เปิดเผยรายละเอียด

แต่ทั้งหมด ที่น่าห่วงคือ เกษตรกรและผู้ผลิตอาหารในประเทศ เพราะหากสินค้าเกษตรสหรัฐฯ เข้ามาแข่งขันมากขึ้น ผู้ผลิตรายย่อยอาจเผชิญแรงกดดันด้านราคาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

แม้ในมุมของรัฐบาลที่ต้องการรักษาตลาดส่งออกสหรัฐฯ เอาไว้ได้ย่อมมีความสำคัญต่อเศรษฐกิจไทย เพราะเกี่ยวข้องกับรายได้ของประเทศ

นอกจากนี้ ไทยยังต้องเดินหน้าเจรจาประเด็นภาษีอื่นกับสหรัฐฯ ทั้งมาตรการตามมาตรา 301 ที่เกี่ยวข้องกับประเด็นแรงงานภาคบังคับ ซึ่งไทยต้องการให้ปรับลดอัตราจาก 12.5% เหลือ 10% รวมถึงการขอให้สหรัฐฯ พิจารณาสินค้าไทยเพิ่มเติมในรายการยกเว้นภาษี

สิ่งที่สังคมต้องจับตาต่อจากนี้จึงมีอย่างน้อย 3 เรื่อง คือ รายละเอียดสินค้าที่ไทยต้องเปิดตลาด มาตรการปกป้องเกษตรกรและผู้ประกอบการไทย และผลประโยชน์ที่ไทยจะได้รับกลับมาอย่างเป็นรูปธรรม

เพราะสุดท้ายแล้ว ART (ความตกลงการค้าต่างตอบแทน : Agreement on Reciprocal Trade ระหว่างไทยกับสหรัฐอเมริกา) ไม่ควรถูกวัดเพียงว่า ไทยรักษาการส่งออกไว้ได้เท่าไร แต่ต้องวัดด้วยว่า คนไทยได้ประโยชน์จากการค้าครั้งนี้มาก-น้อยแค่ไหน?

หากผู้ส่งออกได้ตลาดเพิ่ม แต่เกษตรกรขายผลผลิตไม่ได้ ผู้ประกอบการรายเล็กแข่งขันไม่ไหว และผู้บริโภคต้องแบกรับความเสี่ยง นั่นก็เป็นโจทย์ใหญ่ที่รัฐบาลต้องตอบให้ได้

การเจรจาอาจจบลงบนโต๊ะแล้ว แต่การรักษาผลประโยชน์ของคนไทย…เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น!

………………………….

คอลัมน์ : EC Focus by Virgo

- Advertisement -spot_imgspot_img
RELATED ARTICLES

HIGHLIGHT

- Advertisement -spot_img
spot_img

Most Popular

- Advertisement -spot_img
spot_img
- Advertisement -spot_imgspot_img
spot_imgspot_img