“เทพไท” ชำแหละ “วงจรอุบาทว์” ทุจริตคอร์รัปชันคู่กับการซื้อเสียงของนักการเมืองไทย เผยอดีตถึงปัจจุบัน มีการพัฒนารูปแบบการทุจริตต่อเนื่อง จาก “กินหัวคิว-รับเงินทอน” สู่ “ทุจริตเชิงนโยบาย” ก่อนมาเป็น “ทุจริตทางเทคโนโลยี-ทางไอที-ทาง AI” ในปัจจุบัน ที่ตรวจสอบยาก ต้องใช้เทคนิคการตรวจสอบคุณภาพชั้นสูง
เมื่อวันที่ 13 มิ.ย.69 นายเทพไท เสนพงศ์ นักวิเคราะห์การเมืองอิสระ และอดีต สส.นครศรีธรรมราช แสดงความเห็นเรื่อง “วงจรอุบาทว์::โกงชาติ:ซื้อเสียง” มีรายละเอียดว่า…“ถ้าพูดถึงนักการเมืองที่ทุจริตคอร์รัปชั่น หรือวิธีการโกงกินบ้านเมืองของนักการเมือง มีมายาวนานและได้พัฒนาขึ้นมาตามลำดับ แล้วแต่สถานการณ์ของบ้านเมือง หรือความเปลี่ยนแปลงทางการเมือง ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ซึ่งพอจะประมวลภาพการทุจริตคอร์รัปชั่นของนักการเมืองได้ ตั้งแต่ยุคอดีตจนมาถึงยุคหลัง ๆ และยุคปัจจุบัน
ในอดีตที่ผ่านมา การทุจริตโกงกินบ้านเมืองของนักการเมืองก็มีให้อยู่ แต่เป็นการทุจริตในลักษณะ “การจัดซื้อจัดจ้าง-รับเหมาโครงการ-ฮั้วประมูล-กินหัวคิว” ซึ่งเป็นการทุจริตคอร์รัปชั่นวิธีการพื้น ๆ ธรรมดา ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ นักการเมืองก็จะหาโครงการลงพื้นที่ เป็นผู้รับเหมาเองบ้าง หรือนำโครงการไปให้นายทุน เพื่อ “กินหัวคิว” หรือ “รับเงินทอน” จากกลุ่มทุนที่เป็นผู้รับเหมา
จนมาถึงยุคหลัง ๆ จะเห็นได้ว่านักการเมืองยุคหลัง ได้พัฒนาการทุจริตคอร์รัปชั่น จากการ “กินหัวคิว-ฮั้วประมูล-หาเงินทอน” จากโครงการ “กินดิน กินอิฐ หิน ปูน ทราย เหล็กเส้น” มาเป็นการ “ทุจริตเชิงนโยบาย” หรือที่เรียกกันว่า “มีผลประโยชน์ทับซ้อน” นักการเมืองยุคหลังใช้วิธีการ “ปั้นโครงการ” สร้างนโยบาย เพื่อใช้งบประมาณในนโยบาย ที่ช่วยเหลือประชาชน หรือที่เรียกกันว่า “นโยบายประชานิยม” แล้วนำหาผลประโยชน์จากโครงการเหล่านั้น
เราจะเห็นได้จากการที่นักการเมืองยุคหลัง ปล่อยเงินให้กับต่างประเทศกู้ยืม แล้วใช้บริษัทของตัวเองเข้าไปรับเหมางาน หรือใช้วิธีการจัดตั้งกองทุนเพื่อให้ประชาชนกู้ยืม สุดท้ายประชาชนก็นำเงินไปซื้อสินค้า บริษัทที่ในเครือข่ายของตัวเองผลิตและจัดจำหน่าย
จนถึงปัจจุบันได้พัฒนาการทุจริตคอร์รัปชั่นไปอีกขั้นหนึ่ง คือการทุจริตที่ไร้ร่องรอย และตรวจสอบได้ยากมาก คือการ “ทุจริตทางเทคโนโลยี-ทางไอที-ทาง AI” เป็นการทุจริตสัญญาณคลื่นความถี่ หรือเทคโนโลยีล้ำสมัย เราจะเห็นการคิดโครงการเกี่ยวกับเทคโนโลยีต่าง ๆ ซึ่งไม่สามารถจะตรวจสอบด้วยสายตา หรือความรู้สึกของประชาชน แต่ต้องตรวจสอบทางเทคนิค ซึ่งเป็นเรื่องที่ตรวจสอบได้ยากมาก ต้องใช้เทคนิคทางวิชาการหรือตรวจสอบคุณภาพของสินค้าที่จัดประมูล หรือเป็นโครงการที่ไม่สามารถที่จะตรวจสอบได้ง่าย ๆ
เราจึงเห็นว่า ยุคนี้นักการเมืองใช้วิธีการทุจริตคอร์รัปชั่น หรือถอนทุนผ่านโครงการทางอิเล็กทรอนิกส์ ทางเทคโนโลยี ซึ่งไม่สามารถที่จะตรวจสอบ หรือประเมินมาตรฐาน หรือคุณภาพได้ด้วยซ้ำไป
เพราะฉะนั้นปัญหาการทุจริตคอร์รัปชั่นของนักการเมืองไทย มีมายาวนาน เพียงแต่มีการพัฒนาขึ้นเรื่อย ๆ ถ้าจับไม่ได้ไล่ไม่ทัน ก็จะมีให้เห็นอยู่ และจะเห็นได้ว่า ตราบใดที่การเมืองไทยยังมีการลงทุน ยังมีการซื้อเสียง ยังมีการโกงการเลือกตั้ง เมื่อเข้ามาสู่อำนาจแล้ว หลีกหนีไม่พ้น คือต้องถอนทุนคืน
ดังนั้นเราจะเห็น วงจรอุบาทว์ทางการเมือง คือการทุจริตคอร์รัปชั่นคู่กับการซื้อเสียงของนักการเมืองไทย”
