“เปรียญสิบ” ไม่เคยปฎิเสธ เรื่อง พระเครื่อง หรือ วัตถุมงคล เป็นคน “ห้อยพระ” ตลอด และเมื่อห้อยพระ “อุ่นใจ” รวมทั้งเชื่อใน “พุทธคุณ”
ซ้ำ!!มี “พระอุปัชฌาย์” เป็นพระเกจิ นามว่า “หลวงพ่อลำใย” แห่งวัดทุ่งลาดหญ้า “เปรียญสิบ” มักเล่า “วีรกรรม” ของพระอุปัชฌาย์อยู่เสมอว่า เป็น “นักสังคมสงเคราะห์” เปรียบเสมือน “พระโพธิสัตว์” องค์หนึ่ง สงเคราะห์ประชาชน สังคม ประเทศชาติ จน “มรณภาพ” คาธรรมาสน์
“หลวงพ่อลำใย” หาเงินสร้างวัด สร้างสถานีอนามัย โรงเรียน หอสมุด ถนนหนทาง แม้กระทั่ง “บ้านพักคนชรา”
“พระเกจิ” ยุคก่อนจิตใจท่านสร้างวัตถุมงคล “ปลูกเสกพระเครื่อง” ด้วยจิตที่บริสุทธิ์และบริกรรมคาถาอาคมที่สืบทอดมาจากรุ่นต่อรุ่น
ยุคนี้ “พระเกจิหลายรูป” เป็น “เกจิบ่มแก๊ส” ซ้ำมี “นักธุรกิจพระเครื่อง” โดยมี “เซียนพระ” คอยหนุนหลัง??
“เปรียญสิบ” เห็นทีวีรายการหนึ่งตั้งคำถามว่า การสร้างพระเครื่องยุคนี้มุ่ง “พุทธคุณ” หรือ “พุทธพาณิชย์” กันแน่??
“เปรียญสิบ” จึงเห็นด้วยกับ “สังฆราโชบาย” ที่จำเป็นต้อง “ควบคุม” และลดการสร้าง “เครื่องรางของขลัง” และรวมทั้ง “หลีกเลี่ยง” การสร้างรูปเคารพนอกศาสนา
มีบางวัดสร้างรูปเคารพ “นอกศาสนา” ใหญ่โตกว่า “พระพุทธรูป” ภายในวัดเสียอีก
“เปรียญสิบ” เรียกร้องมานานแล้วว่า “มส.” ต้องหารือกับ “พศ.” เพื่อประสานกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง หรือแม่กระทั่ง ปปง. ต้องควบคุม “พุทธพาณิชย์” ตั้งแต่ต้นน้ำ กลางน้ำ และปลายน้ำ
และรวมทั้ง “เปรียญสิบ” เคยพูดถึงบ่อยครั้งว่า การสร้าง “วัตถุมงคล” หรือ “อัฐบริขาร” เครื่องใช้ของพระภิกษุสงฆ์ต้องมี “หน่วยงาน” อนุญาตหรือควบคุมและเก็บภาษี นำเงินเข้า “ศาสนสมบัติกลาง”
“เปรียญสิบ” ไม่เคยคิดค้าน “อิสลาม” เขาเก็บเงิน “ตราฮาลาล” ปีหนึ่งมีรายได้หลายพันล้านบาท
“เปรียญสิบ” ยกย่องด้วยซ้ำไปว่า “สำนักจุฬาราชมนตรี” ฉลาด นอกจากปกป้องคุ้มครองศาสนิกชนตนเองให้รับประทานอาหารถึงหลักศาสนาแล้ว ยังคิดเป็นหาเงินเพื่อบำรุงศาสนาตนเอง
ส่วนคนพุทธไม่อยากบอกว่า “โง่” แต่!! ฉลาดน้อยกว่า “ผู้นำอิสลาม” เยอะ..!!
…………….
คอลัมน์ : ริ้วผ้าเหลือง
โดย…“เปรียญสิบ” / [email protected]
