“คพช.” ย่อมาจากคณะกรรมการคุ้มครองพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ประกอบด้วยหลากหลายหน่วยงานมาทำงานร่วมกันแบบ “บูรณาการ”
เพื่อดูแลปกป้องและคุ้มครองพระพุทธศาสนา รวมทั้งขจัด..พระนอกรีต มี “ธงทอง จันทรางศุ” ดีกรีไวยาวัจกร 5 วัด และ “สายตรง” วัดราชบพิธเป็นประธาน
ชื่อเสียงเรียงนามของ “ธงทอง จันทรางศุ” ผนวกกับ “จุฬาคอนเนกชัน” กับผู้บริหาร “พศ.” คณะกรรมการคุ้มครองพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ดูเหมือนเป็น “ความหวัง” ที่สดใส ของชาวพุทธส่วนใหญ่
ในการปฎิบัติการ “กวาดลานวัด” ขจัดและปกกัน “เหลือบ” และ “สนิม” ที่มาเกาะกินพระพุทธศาสนา
สุดท้ายปรากฎการณ์ “พระนอกรีต” ละเมิด “พระธรรมวินัย” ก็ยังเกลื่อนสื่อโซเชียล!!
ตอนที่ “คพช.” ประกาศชื่อออกมามีเสียงวิพากษ์ว่าเอา “ฆราวาส” มาปกครองพระสงฆ์
จนโฆษก “พศ.” ต้องมาดับกระแสดังกล่าวว่า “คพช.ไม่มีอำนาจเหนือกว่าพระสงฆ์ หรือสั่งการคณะสงฆ์ได้ อำนาจยังคงเป็นของสมเด็จพระสังฆราช มหาเถรสมาคม เจ้าคณะผู้ปกครอง การมี คพช. เพื่อเข้ามาเติมเต็มการดำเนินงานของภาครัฐในการคุ้มครองพระพุทธศาสนา..”
สุดท้าย!! “คพช.” คงคิดว่า “พูดไปสองไพเบี้ย นิ่งเสียตำลึงทอง” จะขยับอะไรก็คง “เกรงใจ” พระสงฆ์ทั่วประเทศ หรือไรไม่รู้!!
ผลงานก็เลย!! ไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน อาจเห็นภาพประธาน “คพช.” บ้าง กรณี “วัดป่าอดุลยาราม”
ซึ่งทุกวันนี้ก็ยังไม่รู้ว่าเป็นผลงานการได้มาซึ่ง “โฉนดวัด” เป็นของ “คพช.” หรือ “มูลนิธิทนายกองทัพธรรม”
“เปรียญสิบ” มองในแง่ของมิติความเป็น “ฆราวาส” และ “เปรียญลาพรต” ที่หวงแหนพระพุทธศาสนาและภาพลักษณ์ของคณะสงฆ์ในระยะยาวคิดว่า
“คพช.” อาจต้องใช้ยาแรง!! กับ “พระภิกษุ” ประเภทนอกลู่นอกทาง จำพวกก่อ “ครุกาบัติ” หรือเสพ “ยาเสพติด” โดยผ่าน “กระบวนการ” ของ “พระธรรมธร-พระวินัยธร”
ไม่อย่างนั้น “ปลาเน่าตัวเดียว เหม็นทั้งข้อง” ก็จะก่อเกิดวิกฤติศรัทธาอยู่ร่ำไปแบบนี้
วิกฤติศรัทธาตอนนี้กระทบกับ “พระผู้ปฎิบัติดี ปฎิบัติชอบ” ทุกทั่วหย่อมหญ้า สังเกตจาก “สื่อโซเชียล” และคนเข้าวัดทำบุญน้อยลง!!
หากไม่มีบทลงโทษ!! ให้มีตัวอย่าง พระภิกษุจำพวกละเมิด “พระวินัย” จนเป็นอาจิณ ย่ามใจก่อเหตุขึ้นสื่อ “หน้าหนึ่ง” อยู่ตลอดเวลา
บางรูปแม้โดน “จับสึก” ก็ไม่กลัว เพราะ “บวชใหม่” ได้ อาศัยความความใกล้ชิด ความ “มักง่าย-หละหลวม” ของ “พระอุปัชฌาย์”
เสมือน “นักโทษ”จำพวกหนึ่งก่อเหตุ “ไม่กลัวเข้าคุก” แล้ว ประมาณนั้น
“เปรียญสิบ” คิดว่าตอนนี้ “คพช.” เอาพระนอกรีตไม่อยู่ และระยะยาวก็ไม่อยู่ หากไม่ใช้ยาแรงและจริงจังกับพระภิกษุนอกรีตเหล่านี้
และ “มส.” เองก็ต้องรีบสรรหาแต่งตั้ง “พระธรรมธร-พระวินัยธร” มาช่วยงาน “คพช.” หรือแม้กระทั่งต้องดึงกลุ่ม “พระวินยาธิการ” มาใช้งาน และต้องเป็นพระวินยาธิการแบบ “หลวงพี่น้ำฝน” วัดไผ่ล้อม จังหวัดนครปฐม แบบถึงลูกถึงคนด้วยจึงจะเอาอยู่!!
ไม่อย่างนั้น!! ปรากฏกาณ์พระนอกรีตย่ำยี “พระธรรมวินัย” กระทบต่อคณะสงฆ์ส่วนใหญ่ก่อ “วิกฤติศรัทธา” ก็ยังเป็นอยู่ และเป็นต่อไปคู่ฟ้าดินแบบนี้!!
……………………………………..
คอลัมน์ : ริ้วผ้าเหลือง
โดย…“เปรียญสิบ” / [email protected]
